22 Haziran 2014 Pazar

Masajcııııı

       Çok küçüktüm, ama yere sağlam basardım. Çok iyi hatırlıyorum, Okula başlamamıştım. Rahmetli babam sırt ağrıları, bel ağrıları, kol ağrıları çekerdi ve sırt üstü yere uzanır, benim ayakla çiğnememi isterdi. Biraz büyüdüğümde, ellere başladım. Sadece babam değil evin bütün fertleri masaj yaptırmaya başlardı. Annem arada bir, o da babam diretirse yaptırırdı. İş o kadar ilerledi ki ilkokul yıllarında mahallemizin yaşlı - genç , bay - bayan demeden herkese masaj yapar oldum. Bazen çok sıkılırdım. Yorulurdum ama hoşuma da giderdi. İnsanlar teşekkür eder "çok rahatladım sağ olasın" derlerdi.

      Aslında bu olay babamdan kaynaklanıyordu. Babam saç keserdi, tansiyona bakardı. Tansiyon aletleri piyasada bulunmadan önceleri altın yüzük ve mezura ile tansiyona bakardı, diş çekerdi. Kısaca derdi olan hep babama gelirdi. Doktor muydu? Hayır, öşürcü de demeye gönlüm varmıyor, teşhisleri bazen memlekette az bulunan doktorlardan daha doğruydu. Her ne kadar tecrübesi de olsa, Büyük Sağlık Ansiklopedisini her gece elinde görürdüm. Zaten ben de ona bakarak Meydan Larousse okurdum her gece, zevkli olurdu. Renkli resimler ve kısa yazılar, arayıp da bulamadığımız kitaptı benim için.

   Askerde sıhhiyeciymiş. Çoğu şeyi orada öğrenmişti sanırım. Murgul da kaldığı yıllarda da da doktor arkadaşı vardı. Orada da stajını sağlam yapmış diye düşünüyorum. İşte bu yüzden eve gelen herkes bir sorununu söylerdi. Malum bizim buraları çok nemli bölge herkes de aynı arızalar mevcut. Sağlık sorunları da bir oluyor.

     Özellikle bel ağrısı çekenler hemen uzanır ve tarafımdan masaj yapılırdı. Ne hikmetse hepsi bir anda "ne iyi geldi."deyip,  memnun ayrılır giderdi. Ben de boş durmazdım. Parmaklar ile nasıl hareket edeceğimi, hangi kası yumuşatmam gerektiğini, deri altına müdahale vs vs bilgi edinirdim. Masörlük kelimesini bilmesem de her kitapta alternatif tıp geçiyorsa okuyordum anlamasam da. Bir ara gözlere takmıştım. Gözbebeğinde leke arıyordum, eğer bir leke varsa hastalığı teşhis etmek için elimdeki göz rehberine bakıyordum.
     Amatör masörlük ilkokul yıllarında Necmi ağabeyimin de oynadığı büyükler voleybol takımında yedek oyuncu olmamı sağladı. Hem takımın masörü hem de yedek oyuncusuydum.

     Uzun yıllar böyle gitti, meslek lisesine gidene kadar. Ailemden uzak olduğum için çalıştırdığım voleybol takımındaki sakatlanmalara müdahalem sayılmazsa masörlük hayatım bitmiş oldu.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder